Reception

Location: Foinikia, Heraklion, Crete, Greece
Design and production: ioarchstudio

Information: Inspired by the female body and designed on Rhinocerus 3D software, the main goal of this project was to implement new ways of carpentry that make use of digital tools, in order to create a 3D piece to exhibit in our showroom. It essentially served as a research piece that allowed our studio to explore how digital resources can reinforce the process of construction, in addition to the design. From us to us.
Combined techniques were used to achieve the final result. CNC machine-cutting was used for the mold, followed by individual carpentry work on each piece, to reproduce the exact curves depicted in the digital software.
The aspired sensation of this piece is an enhancement of its smoothness and coherence, intensified by the proximity you are approaching it. The closer you get, the more eager the desire to feel its surface.
The wood used was massif in order to create a sculptural piece inspired both by architectural tropes but also natural patterns and rhythms. The unity of the human and the natural element though would be defined with the orientation combining as mentioned before: natural hip-like curves and thus an embodied extension from the standardized 2D pattern that has been appropriated in mainstream reception pieces.

Size: 230x55x95

Τοποθεσία: Φοινικιά, Ηράκλειο, Κρήτη, Ελλάδα
Σχεδιασμός και παραγωγή: ioarchstudio

Πληροφορίες: Εμπνευσμένο από το γυναικείο σώμα και σχεδιασμένο στο Rhinocerus 3D, ο κύριος στόχος αυτού του έργου ήταν να εφαρμόσει νέους τρόπους ξυλουργικής με την βοήθεια ψηφιακών εργαλειών, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα τρισδιάστατο κομμάτι και να εκτεθεί στον εκθεσιακό μας χώρο. Ουσιαστικά χρησίμευσε ως ερευνητικό κομμάτι που επέτρεψε στο στούντιο μας να εξερευνήσει πώς οι ψηφιακοί πόροι μπορούν να ενισχύσουν τη διαδικασία κατασκευής, εκτός από το σχεδιασμό. Από εμάς για εμάς.
Χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικές τεχνικές για να επιτευχθεί το τελικό αποτέλεσμα, μηχάνημα επεξεργασίας ξύλου (CNC) για το καλούπι, και έπειτα μεμονωμένες ξυλουργικές διεργασίες σε κάθε κομμάτι, για την αναπαραγωγή των ακριβών καμπυλών που απεικονίζονται στο ψηφιακό λογισμικό.
Η επιθυμητή αίσθηση αυτού του κομματιού είναι μια ενίσχυση της ομαλότητας και της συνοχής του, που εντείνεται όσο μικραίνει η απόσταση με τον θεατή. Όσο πιο κοντά, τόσο πιο έντονη είναι η επιθυμία να νιώσει την επιφάνειά του.
Το ξύλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν ογκώδες ώστε να δημιουργηθεί ένα γλυπτό εμπνευσμένο τόσο από τις  αρχιτεκτονικές αρχές, όσο και από φυσικά μοτίβα και ρυθμούς. Η ενότητα του ανθρώπου και του φυσικού στοιχείου όμως θα καθοριζόταν με τον προσανατολισμό που συνδυάζει όπως αναφέρθηκε προηγουμένως: φυσικές καμπύλες που μοιάζουν με γοφούς και μια αντιπροσωπευτική επέκταση από το τυποποιημένο δισδιάστατο μοτίβο που έχει οικειοποιηθεί στις κλασικές reception.